Üretmeli insan… Yazı yazmalı, resim yapmalı, örgü örmeli, dikiş dikmeli, tasarımlarını tasarladıklarını dünya ile paylaşmak için hareket etmeli, koşmalı, zıplamalı, çığlıklar atmalı mümkün olduğunca ses çıkararak… Yaşamalı insan, yaşama ait olduğunu kanıtlamalı her dakika her an!
Sımsıkı sarılmalı bebeğine, eşini her zaman en tutkulu haliyle öpebilmeli, her hayvanın dilini konuşup, her ihtiyacı olana çıkarsızca yardım edebilmeli, her imdada koşmak için her an hazır bulunabilmeli! Yüreğinden, bedeninden, beyninden fışkıran enerji her zaman yaşama dair yaşam için olabilmeli!
Göreceksiniz evrenin size yansıttığı da aynen sizin ona verdikleriniz olacaktır. Evren için harcadığınız her kuruş para hazine olarak dönecek size, evrenden bir canlıyı çıkarsızca sevmek ve hergün artan bir kalabalığı sevgiyle yüreğinize eklemek kalabalık bir çevrenin size aşk ile yaklaşmasını sağlayacaktır. Siz hayretle izleyeceksiniz bütün bunları…
Unutup kendimizi kasvete kaptırdığımızda hastalığı, fakirliği, yalnızlığı nasıl kendimize çektiğimizin farkında değil misiniz? Evren bize vermeye hazır oysa elinde olup biten her şeyi? Tüm varlığını tüm sevgisini cömertçe sunmak için hazır, duruyor karşımızda el pençe…
Silkinmek gerek, şöyle bir sallamalıyız kendimizi, aynanın karşısına geçip kendimize sevgiyle bakmalıyız çok geç olmadan. İşe kendimizi sevmekle başlayıp, genişletmeliyiz halkayı ve aslında şanslı olduğumuz ne kadar çok şey olduğunu düşünüp yüreğimize bakım yapmalıyız. Biraz şarj olmalıyız yani, durduk yerde hoplayıp zıplamalı, durduk yerde kahkahalar atmalıyız. Sonra uzun zamandır görüşmediğimiz dostlarımızı arayarak onlarla görüşmeli onları aslında ne kadar özlediğimizi söylemeliyiz. Sonra markete gittiğimizde ne kadar paramız varsa çikolata alıp dağıtmalıyız çocuklara! Hepsini hemde ne kadar varsa hiç sakınmadan!
Bu başlangıcı yaptıktan sonra lütfen bana yazın hayatınızda ne kadar çok şeyin değiştiğini. Benimle ve tüm insanlarla paylaşın evrenin dostluğuna nasıl sahip olduğunuzu? Yokluğu -duygusal ve maddesel- nasıl hayatınızdan çıkardığınızı? Lütfen paylaşın ve ihtiyacı olanlara buradan sevginizi ve tecrübenizi iletin. Aslında yalnız değiliz ve hiçbir zaman yalnız değildik, biz unuttuk sadece… Biraz kaybolmuştuk, biraz karmaşaya kapılmıştık.
Yalnız değiliz…
Sevgiyle kalın…
Etiketler:kadin, kadın dediğin, karakutusu